كشيده ، منم بهرهء تجارت او يا هدف بالاتر از بهرهء هر تجارت ) . ( 1 ) 2 - از امام باقر ( ع ) كه فرمود : خدا عز و جل فرمود : سوگند به عزت و جلال و بزرگى و شرف و موقعيت بلندم كه هيچ بندهء خواست مرا بر خواست بر نگزيند در امور دنيا مگر اين كه بىنيازى او را در خوش قرار دهم و همتش را در آخرت او و آسمانها و زمين را كفيل روزى او سازم و من خود براى او از پس تجارت هر تاجرى باشم . باب قناعت ( 2 ) 1 - از عمرو بن هلال ، گويد : امام باقر ( ع ) فرمود : مبادا ديدهء خود را بر آنكه بالا دست تو است بيندازى كه بس است پند گرفتن بدان چه خدا عز و جل به پيغمبرش فرموده ( 56 سوره توبه ) : ( آيه چنين است فلا تعجبك ) « خوشت نيايد و در شگفت نشوى از دارائى آن‌ها و نه از فرزندان آنها » و فرمود ( 131 سوره طه ) : « دو چشم خود را مينداز به سوى آنچه بهره‌مند كرديم بدان همگنانى از آن‌ها را كه شگفتگى و خرمى زندگانى دنيا است » اگر از اين راه چيزى به دلت خلد به ياد آور زندگى رسول خدا ( ص ) را كه همانا خوراكش نان جو بود و شيرينيش خرما و سوختش شاخهء نخل هر گاه به دست مىآورد .